Plastic is NOT fantastic

 
 

Plastic is NOT fantastic

Attention: open in a new window. PDFPrintEmail
 
 

Στην πρόσφατη Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου (14 Ιανουαρίου), οι Ευρωβουλευτές ενέκριναν ψήφισμα υπέρ μιας ευρωπαϊκής στρατηγικής για τα πλαστικά απόβλητα στο περιβάλλον. Η ψηφοφορία του Ευρωκοινοβουλίου έπεται της σχετικής Πράσινης Βίβλου που εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις αρχές Μαρτίου 2013 (δείτε εδώ παλαιότερο άρθρο). Υπογραμμίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η κοινοτική νομοθεσία δεν εξετάζει συγκεκριμένα τα πλαστικά απόβλητα παρά τις αυξανόμενες περιβαλλοντικές επιπτώσεις τους και την κυριαρχία του στην καθημερινότητά μας. Μέσα από το κείμενο, τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καλούν την Επιτροπή να διασφαλίσει την ορθή εφαρμογή της νομοθεσίας για τα απόβλητα σε όλα τα Κράτη Μέλη και να θέσουν δεσμευτικούς στόχους για τη συλλογή και τη διαλογή έως και του 80 % των διαφόρων ροών αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένων ειδικών κριτηρίων ανακυκλωσιμότητας.


Το κλειδί για την ουσιαστική και αποτελεσματική επίλυση του προβλήματος των θαλάσσιων απορριμμάτων είναι αυτά να μην καταλήγουν εξαρχής στο φυσικό περιβάλλον. Είναι θετικό ότι το ψήφισμα τονίζει πως  θα πρέπει να δοθεί έμφαση στην ιεράρχηση των αποβλήτων και, πιο συγκεκριμένα, κατ’ αρχάς στον τομέα της πρόληψης, και στη συνέχεια στην ελαχιστοποίηση και την ανακύκλωση. Δυστυχώς όμως δεν τολμά να προτείνει τη θέση ενός στόχου μείωσης των πλαστικών αποβλήτων. Αυτό θα ήταν ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της μείωσης των θαλάσσιων απορριμμάτων, καθώς το μεγαλύτερο μέρος αυτών είναι πλαστικές συσκευασίες και προϊόντα μιας χρήσης.
Το πλαστικό κυριαρχεί διαχρονικά και στις ελληνικές ακτές με ποσοστά που κυμαίνονται από 37% ως 51%, όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα της επεξεργασίας των Φύλλων Καταγραφής που συμπλήρωσαν οι εθελοντές της εκστρατείας «ΚΑΘΑΡΙΣΤΕ ΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ» το διάστημα 2006-2012.. Επιπλέον, συστηματικές έρευνες του Εργαστηρίου Θαλάσσιας Γεωλογίας και Φυσικής Ωκεανογραφίας του Τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών έδειξαν ότι μόνο τρεις συσκευασίες, η πλαστική σακούλα μιας χρήσης, το πλαστικό μπουκάλι νερού και το αλουμινένιο κουτάκι αναψυκτικού/ ποτού, αποτελούν το 50 % του ρυπαντικού φορτίου του θαλάσσιου πυθμένα. Γίνεται, λοιπόν, έκδηλο ότι η σταδιακή κατάργηση της πλαστικής σακούλας μιας χρήσης και ο περιορισμός του πλαστικού μπουκαλιού είναι κάποια πρώτα βήματα που μπορούν να ανακουφίσουν σημαντικά το θαλάσσιο περιβάλλον. Στο ίδιο πλαίσιο, θα πρέπει να προβλεφθεί η απαγόρευση ιδιαίτερα επικίνδυνων, πλαστικών, όπως είναι τα μικροπλαστικά που συναντάμε σήμερα σε χιλιάδες προϊόντα προσωπικής φροντίδας που πωλούνται σε ολόκληρο τον κόσμο (οδοντόπαστες, προϊόντα απολέπισης, αφρόλουτρα..), καθώς και των οξο-βιοδιασπώμενων πλαστικών.
Οι Ευρωβουλευτές καλώς προτείνουν την επέκταση του εύρους εφαρμογής του Κανονισμού REACH για τις χημικές ουσίες, ώστε να καλύπτει τα χημικά πρόσθετα που περιέχονται στα πλαστικά προϊόντα, πολλά από τα οποία είναι επικίνδυνα, καθώς και την απαγόρευση των μικροπλαστικών και των οξο-βιοδιασπώμενων πλαστικών που αναφέραμε παραπάνω. Από την άλλη πλευρά, όμως, τα μέλη του Ευρωκοινοβουλίου ζητούν την προώθηση των βιοδιασπώμενων, των πλαστικών βιολογικής προέλευσης και των πλαστικών που μπορούν να γίνουν κομπόστ. Ωστόσο αυτά τα είδη πολυμερών διασπώνται με αργούς ρυθμούς στο περιβάλλον, κάτι που σημαίνει ότι συνεχίζουν να συμβάλουν στο πρόβλημα των θαλάσσιων απορριμμάτων και να είναι βλαβερά για τους θαλάσσιους οργανισμούς. Δυστυχώς, παρόλο που γίνεται μνεία για την αντιμετώπιση του προβλήματος των θαλάσσιων απορριμμάτων, οι λαμβάνοντες τις αποφάσεις προφανώς δε γνωρίζουν ακόμα για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις αυτών των πολυμερών.



 
 
aktes3.jpg
 
Copyright © 2011 Medsos. All Rights Reserved. Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.
Χορηγία φιλοξενίας medsos.gr από την dnHost.gr