Τελειώνουν τα ψάρια στην Ελλάδα;

 
 

Τελειώνουν τα ψάρια στην Ελλάδα;

Attention: open in a new window. PDFPrintEmail
 
 

Συνολικά, η κατάσταση των αλιευτικών αποθεμάτων στα ευρωπαϊκά ύδατα είναι ιδιαιτέρως ανησυχητική. Η χρόνια υπερεκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων σε συνδυασμό με τις λανθασμένες πρακτικές που εφαρμόστηκαν, και συνεχίζουν να εφαρμόζονται, για τη διαχείρισή τους (ακόμα και η παντελής έλλειψη μέτρων σε πολλές περιπτώσεις) έχει οδηγήσει στην υποβάθμιση, των άλλοτε πλούσιων και πολύ παραγωγικών, αλιευτικών πεδίων και πολλούς πληθυσμούς ψαριών στο χείλος της κατάρρευσης. Τα νούμερα μιλούν από μόνα τους: ενδεικτικά, εκτιμάται ότι περισσότερα από τα 2/3 των ιχθυοαποθεμάτων υπεραλιεύονται (το ποσοστό στη Μεσόγειο φτάνει το 82%!), ενώ το 20 % αυτών βρίσκεται εκτός ασφαλών βιολογικών ορίων (European Commission, 2011). Την ίδια στιγμή που η διαθεσιμότητα ντόπιων αλιευμάτων μειώνεται και η κατανάλωση των θαλασσινών παραμένει σε υψηλά επίπεδα, η ΕΕ καλύπτει τις ανάγκες της εγχώριας αγοράς μέσω είτε της αλιείας σε υπερπόντια ύδατα (Ινδικό και Ειρηνικό ωκεανό, Αφρική) είτε κάνοντας εισαγωγές.

 

 

Η συνεχιζόμενη και αυξανόμενη εξάρτηση της ΕΕ από τα αλιευτικά πεδία τρίτων χωρών επηρεάζει αρνητικά τη βιωσιμότητα των παγκόσμιων αλιευτικών αποθεμάτων, που επίσης υποφέρουν από την υπεραλίευση, ενώ έχει και σοβαρές συνέπειες για την επισιτιστική ασφάλεια των ντόπιων, φτωχότερων, πληθυσμών.
Στo πλαίσιo, λοιπόν, της έκθεσης του nef εκτιμήθηκε ο βαθμός αυτάρκειας της ΕΕ, αλλά και όλων των κρατών μελών της, δηλαδή της δυνατότητας της εγχώριας παραγωγής ψαριών να καλύψει την εγχώρια ζήτηση για το έτος 2012,  βάσει διαθέσιμων στοιχείων του 2009. Ο βαθμός αυτάρκειας εκφράζεται ως η «ημέρα εξάρτησης από τα ψάρια» που είναι θεωρητικά η ημερολογιακή ημέρα, κατά την οποία ένα κράτος, ή μια περιοχή, ξεκινά να εξαρτάται από ψάρια που προέρχονται από αλλού, καθώς τα οικεία αποθέματα έχουν πλέον εξαντληθεί.
Για την ΕΕ η ημέρα αυτή είναι η 6η Ιουλίου (για το 2011 ήταν η 2α Ιουλίου, ενώ για το 2010 η 9η Ιουλίου). Αν και φέτος η ημέρα αυτή έρχεται τέσσερις ημέρες νωρίτερα από ότι πέρυσι -μια βιαστείτε να χαρείτε!- γιατί ο βαθμός αυτάρκειας παραμένει πολύ χαμηλός, ενώ αντίθετα ο βαθμός υπερεκμετάλλευσης των ιχθυαποθεμάτων υψηλός. Συνολικά, από το 2000 μέχρι τώρα, η ημέρα αυτή για την Ευρώπη έρχεται όλο και νωρίτερα, για την ακρίβεια είναι πλέον τρεις εβδομάδες νωρίτερα από ότι το 2000.
Η αποκατάσταση 43 μόλις ιχθυοαποθεμάτων (εκ των περισσότερων από 150 αποθεμάτων της ΕΕ) σε επίπεδα, τα οποία να μπορούν να παράγουν τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση θα βελτίωνε την αυτάρκεια της ΕΕ περισσότερο από 2 μήνες (69 ημέρες), μετακινώντας την ημέρα στις 14 Σεπτεμβρίου. Τα αποκατεστημένα αποθέματα, εάν θεωρήσουμε ότι θα προορίζονταν μόνο για ανθρώπινη κατανάλωση, θα ήταν ικανά να καλύψουν την ετήσια ζήτηση 90 εκατ. πολιτών της ΕΕ των 27.
Κράτη μέλη με περιορισμένη ή καθόλου πρόσβαση στα κοινοτικά ύδατα, όπως η Αυστρία, η Σλοβακία και η Σλοβενία, ξεκινούν να εξαρτώνται από τις εισαγωγές ήδη από τις αρχές του έτους. Μεγαλύτερη έκπληξη όμως προκαλεί το γεγονός ότι πολλές χώρες με μεγαλύτερη πρόσβαση (όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιταλία, η Γερμανία και η Γαλλία) εξαρτώνται επίσης από τις εισαγωγές από πολύ νωρίς.
Εάν δεν συνυπολογιστεί η συμβολή των ιχθυοκαλλιεργειών, η ημέρα εξάρτησης της ΕΕ έρχεται την 11η Ιουνίου (παρόλο που ο κλάδος είναι ταχέα αναπτυσσόμενος, δεν καταφέρνει να αναστρέψει το φαινόμενο της αυξανόμενης εξάρτησης που παρατηρείται κατά την τελευταία δεκαετία και επίσης συνδέεται με την υπεραλίευση). Χώρες που πρωτοστατούν στο χώρο των ιχθυοκαλλιεργειών, όπως η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιταλία και η Ελλάδα, βλέπουν την ημέρα εξάρτησης να ξεκινά τουλάχιστον ένα μήνα νωρίτερα (στις 12 Μαΐου για τη χώρα μας συγκεκριμένα).


 
Copyright © 2011 Medsos. All Rights Reserved. Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.
Χορηγία φιλοξενίας medsos.gr από την dnHost.gr