Βιοποικιλότητα - Πολιτικές

 
 

Σε παγκόσμιο επίπεδο η Ευρώπη πρωτοστατεί σε θέματα προστασίας της βιοποικιλότητας. Παρ’όλη την πρόοδο που έχει σημειώσει σε θέματα νομοθετημάτων και προώθησης καλών πρακτικών, φαίνεται πως δεν έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα αίτια που οδηγούν σε απώλεια της βιοποικιλότητας, με αποτέλεσμα να χάνει το στοίχημα για ανάσχεση του ρυθμού απώλειας έως το 2010.


Η Ευρωπαϊκή Ένωση νομοθετεί για τη βιοποικιλότητα από το 1970. Η ανάγκη για προστασία και ανάδειξη των φυσικών οικοτόπων, της χλωρίδας και της πανίδας, έχει οδηγήσει σε νομοθετικές πρωτοβουλίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο (οδηγία 79/409/ΕΟΚ για τα άγρια πουλιά, οδηγία 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων, της άγριας πανίδας και αυτοφυούς χλωρίδας, κα.) και στη σύσταση του Ευρωπαϊκού Δικτύου Προστατευόμενων Περιοχών, NATURA 2000.


Βέβαια, παρόλο τον ντόρο που δημιουργήθηκε στη Συνδιάσκεψη του Ρίο και το έντονο ενδιαφέρον που φάνηκε να εκδηλώνεται από όλα τα μέρη σχετικά με τα θέματα της βιοποικιλότητας και της αειφόρου ανάπτυξης φαίνεται πως τελικά η αναγραφόμενη πρόοδος τη δεκαετία του 90 δεν ήταν και η αναμενόμενη. Μία σειρά προβλημάτων όπως οικονομική κρίση, προβλήματα χρηματοδότησης, τοπικές και περιφερειακές διαμάχες, απέσπασαν την προσοχή από το στόχο της αντιμετώπισης των περιβαλλοντικών προβλημάτων και φαίνεται πως παρά την αρχική «υπόσχεση» η μη αειφόρος οικονομική ανάπτυξη είναι μάλλον ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.


Το 1998 η Ευρωπαϊκή Ένωση υιοθέτησε τη «Στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα», η οποία αποσκοπεί στο να προλαμβάνει, να εμποδίζει και να αντιμετωπίζει τα αίτια που οδηγούν σε απώλεια της βιοποικιλότητας.
Η Οδηγία – Πλαίσιο για το νερό (2000/60/ΕΕ) αποτελεί για πολλούς σταθμό στην κοινοτική νομοθεσία για το περιβάλλον. Θεσμοθετεί τη διαχείριση, προστασία, βελτίωση και αποκατάσταση όλων των νερών (επιφανειακών, υπόγειων, παράκτιων). Ορίζει πως ταυτόχρονα με την κάλυψη των ανθρώπινων αναγκών πρέπει να συνυπολογίζονται και οι ανάγκες των οικοσυστημάτων και του φυσικού περιβάλλοντος.
Τέλος,  με την Οδηγία - Πλαίσιο για τη «Θαλάσσια Στρατηγική» (2008/56/ΕΚ) τίθεται το θέμα των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών, που μέχρι τώρα βρίσκονταν στο παρασκήνιο. Αναπτύσσονται στρατηγικές που αφορούν από την καταστροφή των θαλάσσιων οικοτόπων και την υπεραλίευση μέχρι τη βιώσιμη χρήση των θαλάσσιων προϊόντων και υπηρεσιών, με στόχο να επιτευχθεί καλή περιβαλλοντική κατάσταση των θαλασσών μέχρι το 2020.


Στην Ελλάδα τα επίπεδα διαχείρισης και προστασίας των φυσικών περιοχών απέχουν κατά πολύ από τα επιθυμητά και ο καθορισμός μιας περιοχής ως προστατευόμενης επιφέρει συχνά ρήξεις και συγκρούσεις στις τοπικές κοινωνίες. Είναι γεγονός ότι έχει γίνει μια αρχή με το Εθνικό Δίκτυο NATURA 2000 και ότι παρά τις μεγάλες δυσκολίες που υπάρχουν στην ορθή λειτουργία των Προστατευόμενων Περιοχών, ο θεσμός αυτός είναι ο μόνος που μπορεί να εξασφαλίσει ένα πλαίσιο ορθολογικής διαχείρισης με στόχο την ισορροπία μεταξύ ανθρώπου και φύσης. Χρειάζεται ακόμα πιο μεγάλη προσπάθεια ώστε από εδώ και πέρα να πετύχουμε ουσιαστική και βιώσιμη τοπική οικο-ανάπτυξη.


Δείτε αναλυτικότερα τις θέσεις του Δικτύου ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS για την προστασία της  βιοποικιλότητας

 
Copyright © 2011 Medsos. All Rights Reserved. Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.
Χορηγία φιλοξενίας medsos.gr από την dnHost.gr